"Enter"a basıp içeriğe geçin

Etiket: ach daß nicht die letzte stunde

Elmadağ gezisi!

Bugün sabah 7 buçukta uyanıp Ankara Üniversitesi Siyasal Bilgiler Fakültesi‘ne gittim, Moldiyar‘la buluştum. Daha sonra koronun diğer üyeleri geldi, en sonunda da kilisesindeki arkadaşlarıyla birlikte hocamız vardı – geç kaldı :).

Yolculuk sırasında uyuduğum için bu paragraf tek cümleden oluşuyor.

Minibüs yolculuğu bittikten sonra yürüyüş şeklindeki ikinci yolculuğumuz başladı; oturacağımız, eğleneceğimiz yer otobüsün gidemeyeceği bir yerde olduğu için yokuş yukarı, elimizde müzik seti, akordeon ve bilimum ağır eşyayla beraber, adını not almayı unuttuğum binaya yürüdük. Yanımızdan arabalar ve hatta başka gezi minibüsleri geçtikçe bizim minibüslerin şoförlerini çok düşündük.

Gittiğimizde ilk önce binaya girip oturduk, ufak bir yerleşme faslından sonra kilise mensupları birkaç ilahi söylediler. Gerek Hz. İsa bizim de peygamberimiz olduğu için, gerek aynı tanrıya inandığımız için, gerekse hoca bizi bu konuda önceden bilgilendirdiği için herhangi bir şeye kıl olmadım, olmama da gerek olmadığını düşünüyorum. Yalnız ilahiler; gerek müzikleri, gerekse sözleri bakımından duygusallıktan çok uzak ve pek yapay duruyorlardı. Özellikle sözlerin yapay duruyor olmasını, ilahilerin Türkçe çevirileriyle söylenmesine bağlayabiliriz ve bu konuda kimseyi suçlamamıza gerek kalmaz.

Yorum Bırak