"Enter"a basıp içeriğe geçin

Etiket: şımarıklık

Çocukluğumdan beri unutamadığım 5 şımarıklığım

Çocukluğumdan beri kafamı kurcalayan, her hatırladığımda biraz biraz (bazen epey) utandıran ve “Nasıl yapmışım ben bunları, ne manyak çocukmuşum be?” dediğim 5 tane çocukluk anısı geldi aklıma. (Aslında 3 tane gelmişti ama buna benzer 2 tane daha bulmak için zorladım biraz kafamı. Öyle işte.)

1. “İki tost istiyorum beeennnn!!!!!”

Ya birinci sınıfa, ya da ikinci sınıfa başladığım gün oldu bu olay. Zübeyde Hanım İlköğretim Okulu’nun (İzmit) bahçesinde babama şımarık bir çocuk gibi bağırıyordum!

– Banane baba, iki tane tost istiyorum ben!

– Oğlum bunu bitir, bir tane daha alırım niye ağlıyorsun?

– BA-NA-NEEEEE!!!!!

İşin en utandırıcı tarafı, yanımızdaki insanların bize bakıp bakıp durması, babamınsa çaresizlik/kızgınlık karışımı bir duyguyla bana laf anlatmaya çalışmasıydı. Ne salakmışım o zamanlar be.

2. Şımarık tatil veledi Barış

17 Ağustos depremi yeni gerçekleşmiş, biz de ailecek biraz kafamız rahatlasın diye tatile çıkmışız, Bodrum’a gelmişiz. Orada bir başka aileyle tanışmışız, annem-babam o ailenin anne-babasıyla, çocuklar da o ailenin çocuklarıyla dolanıyor falan – klasik tatil dostluklarına benzer bir şey.

Neyse efendim. Bir gün benim gıcıklığım tutuyor ve nedenini bilmiyorum, anneme, elimde annemin 5 dakika önce bana almış olduğu dondurmayla ve bir de diğer annenin önünde bağırıp çağırmaya başlıyorum. Annem alttan almıyor, çatık kaşlarla yanıt veriyor diye daha da sinirleniyorum, daha da şımarıyorum ve annemle arkadaşımın oturduğu sandalyelerin önündeki ufak bir çöp kutusuna tekme atıp oradan uzaklaşıyorum.

(Bu olaydan sonra annem bana bir ceza vermişti ama hatırlamıyorum. Sanırım akşamki animasyonu izlemeye gitmeme gibi bir şeydi.)

11 Yorum